Zaburzenia lękowe dzieci i młodzieży. Sprawdzone techniki reagowania dla nauczycieli

Lęk jest emocją adaptacyjną, a więc konieczną dla bezpiecznego funkcjonowania. Jeśli jednak jest bardzo intensywny i "zasiedla" coraz większe obszary naszych aktywności, warto rozważyć pomoc specjalistyczną, a przynajmniej obserwować, czy jego poziom nie przekracza w sposób znaczący nie odbiega od norm w danej grupie wiekowej i sytuacji podobnych doświadczeń życiowych.

Osoby lękowe mają problemy w codziennym życiu, często pozostają na uboczu grup rówieśniczych. Lęk zakłóca relacje społeczne, powoduje niemożność korzystania z własnych zasobów, zmniejsza odporność psychiczną , powoduje, że po wielokroć tracimy okazję na zdobycie czegoś wartościowego, zarówno w aspekcie materialnym jak i psychicznym. Istnieją różne rodzaje lęku- separacyjny, naturalny na pewnych etapach rozwoju, uogólnione zaburzenia lękowe, lęk społeczny w dzieciństwie, fobie specyficzne itp. Często też spotykamy się z lękiem behawioralnym - czyli z nieśmiałością, która- choć nie jest sensu stricte jednostką chorobową, ale także potrafi utrudnić młodym ludziom rozwój emocjonalno-społeczny, a czasem także poznawczy.

O tym jak rozpoznawać zaburzenia lękowe, kiedy skłaniać rodziców do konsultacji specjalistycznych, jak postępować z dziećmi lękowymi, by wspierać, a równocześnie normalizować trudne przeżycia, które ów lęk spowodowały i pomóc młodemu człowiekowi stopniowo wrócić do codziennej rutyny.

Szkolenie skierowane jest do pedagogów szkolnych, specjalistów pracujących z dzieckiem i rodziną, nauczycieli, wychowawców wszystkich typów szkół i placówek.